Broeikaseffect & huidverzorging

Tsja, de titel van dit artikel kan overal op slaan. Ik doel niet op het op lichaamstemperatuur brengen van je foundation of het mislukken van oogsten door het broeikaseffect, zodat ingrediënten voor cosmetica schaars worden. Nee.

De aanleiding
Gisteren stond ik met vriendin in een bekend warenhuis. Zij was op zoek naar iets wat shine aan haar pluizige koppie kon geven. Ze zag een heel mooi nieuw merk en vloog er op af. Keuze was enorm, prachtig gepresenteerd in mooie kasten en er liep genoeg personeel rond om prangende vragen te beantwoorden.

Vriendin greep het gewenste product en liet het direct weer los. Nu is het een enorme twijfelaar dus ze had vast haar ogen op iets anders laten vallen. Dat dacht ik tot dat ze me vroeg of ik even wilde voelen. Nee, niet aan haar pluizige haar, maar aan het flesje dat ze wilde pakken. Ik voelde een aangename warmte van het product komen.

Ik was in shock. Nou ja, soort van…

Voor MiSS BiO ben ik namelijk in het beginstadium van een eigen productlijn. Het lab waar ik mee samenwerk gebruikt 2 woorden heel vaak: veiligheid en houdbaarheid. Om een product op de markt te brengen worden er veel test gedaan om te garanderen dat een lotion, crème, etc zonder narigheid door consumenten kunnen worden gebruikt. De tests zijn uiteraard niet op dieren. Het zijn chemische tests, bepaalde ingredientencombinaties, invloed van temperatuur, verpakking etc. Je snapt al net als bij het verwarmen van een ei kan de chemische samenstelling of structuur van een product veranderen door temperatuursveranderingen. Koel is vaak geen probleem, maar verwarmen heeft invloed op de claims die producten hebben met betrekking tot werkzaamheid en houdbaarheid.

image

Broeikas
Het product wat mijn vriendin wilde kopen was door de warme lampen in principe niet meer hetzelfde als wat er op het etiket stond.
Vriendin raakte een tikje verontwaardigd en klampte een verkoopster aan met de vraag of ze ook achter product X hadden want ze was niet van plan het broeikas effect van wat er op de plank stond te testen.
Verkoopster snapte de vraag niet, er was toch niks mis met het potje? Die warme lampen waren nodig zodat de klanten alles goed kunnen zien. Display team had vast wel verstand van en zou zeker niet iets doen wat de kwaliteit negatief zou beïnvloeden.

Daar heb ik zo mijn twijfels over. Esthetiek, een mooie presentatie van producten hebben vaak de voorkeur. Snap ik, wij moeten als klant gepaaid worden en dat gaat makkelijker met mooie hebberig makende spulletjes. In het halfduister graaien werkt natuurlijk niet.

Maar.

Kopen we juist niet om in bepaalde behoefte te voorzien? In het geval van een crème: kopen we die niet om ‘iets’ aan onze huid te doen? Wij gaan voor de inhoud, toch?

Vriendin wil product X persé hebben en gaat op zoek naar een webshop of winkelier die de houdbaarheid en werkzaamheid niet in gevaar brengt.
Ik denk dat je bij en webshop rustig van uit kunt gaan dat de producten daar niet uren onder brandende lampen staan.
Product presentatie te warm
Dus winkeliers, respecteer de inhoud van producten en zorg voor een omgeving die mooi, duurzaam en veilig voor je producten is.
Lichtpuntje: scheelt ook in electriciteitskosten….

Veilig consu(s)meren, een zaak van Overheid & Instanties?

Vanochtend las ik in NRC Next een artikel van Sietze Norder die zich afvraagt waarom we voedselfraude niet tegen gaan door zelf actief bezig te zijn met voedsel. Voedsel is te belangrijk om volledig uit handen te geven en blind te vertrouwen op instanties. Geldt dit ook niet voor cosmetica? We smeren en schuimen met z’n allen gemiddeld 9 producten per dag, dus een kritische blik op de inhoud lijkt mij redelijk verstandig.
Gelukkig worden we door cosmetica fabrikanten geholpen door duidelijk communicerende etiketten. De schappen liggen nu vol met: ‘geen parabenen’, ‘SLS-vrij’, ‘geen minerale olie’, ‘geen parfum’, ‘geen siliconen’, om er maar een paar op te noemen. Ik vraag me dan altijd toch af, zat het er dan eerst wel in? En welke stof ziet er nu in die over een paar jaar gevaar voor onze gezondheid kan opleveren? Wat zegt een etiket eigenlijk en kun je als leek de chemische samenstelling van een shampoo of lippenstift wel goed beoordelen?

etiket2etiket3

Met certificering zoals BDIH, Ecocert, Cosmebio, Natrue en Soil Association heb je een hulpmiddel om in te schatten of een product mee naar huis mag. Wel op het percentage dat gecertificeerd is letten, sommige instanties geven al een certificaat af bij 4% natuurzuivere ingrediënten. Niet helemaal mijn idee van veilig consumeren als de overige 96% totale rommel is.

Wat geldt voor voedsel is ook van toepassing op cosmetica: stel je niet afhankelijk op, neem verantwoordelijkheid, betaal een eerlijke prijs voor goede producten en vooral, weet wat je eet en smeert. Ga er niet altijd vanuit dat fabrikanten die onder druk staan om flinke winsten te realiseren jouw welzijn voorop hebben staan. Veilig consu(s)meren begint bij jou!